μαμακουλα

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Το Πάσχα μας.

Πάσχα σήμερα. Πως πέρασε η μεγάλη εβδομάδα,  ούτε  που το κατάλαβα. Πέρασε ήρεμα.

Μεγάλη Πέμπτη ήρθαν οι γονείς μου σπίτι. Μου έφεραν αυγά κόκκινα και τα στολίσαμε. Είχε ωραία μέρα και πήγαμε το μωρό στο πάρκο. Το μεσημεράκι φτιάξαμε με την μαμά μου νηστίσιμα καλούδια. Ξεκινήσαμε με ταχινοπιτες. Συνεχίσαμε με μηλόπιτες και τέλος σπανακόπιτες.. Εύκολα και νόστιμα.





Την μεγάλη Παρασκευή, το πρωί  πήγαμε εκκλησία και μετά περάσαμε από όλες τις εκκλησίες της γειτονιάς μας, να προσκηνισουμε και να θαυμάσουμε τον υπέροχο στολισμό που κάνει κάθε ενορία στον επιτάφιο. Στον Νικόλαο τον Ορφανό, μια εκκλησία πολύ παλιά, μέσα στα στενάκια της Άνω Πόλης, τέτοια εποχή θα συναντήσεις και τις χελωνίτσες. Σε αυτή την εκκλησία πάντα καθόμαστε λίγο παραπάνω.Έχει πολύ ωραίο προαύλιο χώρο,με λουλούδια και δέντρα.






Πολύ ωραία επίσης είναι και στον Ναό Ταξιαρχών.Λουλούδια παντού..



Λίγο τα λουλούδια, λίγο τα γραφικά σοκάκια .. το Πάσχα στην Άνω Πόλη είναι λίγο διαφορετικό. Θυμίζει χωριό.!!

Μεγάλο Σάββατο το πρωί πήγαμε Εκκλησία. Το μωρό γελούσε σε όλους και έκανε νάζια στον κόσμο. Οι γιαγιάδες ξετρελάθηκαν, και ο μικρούλης φώναζε από την χαρά του.

Μετά  κάναμε μια βόλτα στο πάρκο. Ήταν ευκαιρία να τον χαρεί και ο Κώστας λίγο,  βλέποντάς τον πόσο χαρούμενος είναι πάνω στην κούνια. Και ήταν η πρώτη φορά που πήγαμε όλοι μαζί στο πάρκο.



Πρώτη φορά φέτος δεν πήγαμε στην Ανάσταση. Το μωρό κοιμόταν από νωρίς. Αλλα μου έστειλαν βίντεο οι γονείς μου και νιώσαμε σαν να ήμασταν και εμείς εκεί.

Σήμερα  μας ξύπνησε νωρίς, νωρίς ο καρδουλης. Χαρούμενος και γελαστός. Είχε κ έναν υπέροχο ήλιο!! Ο μπαμπάς μου άναψε από νωρίς τα κάρβουνα και μας περίμενε.Το πρώτο Πάσχα με το μωράκι μας. Είναι τόσο περίεργος.!! Κοιτούσε γύρω γύρω τα πάντα. Ιδιαίτερη εντύπωση του έκαναν τα κόκκινα αυγά.

Ωραία μέρα, οικογενειακά, ήρεμα.


Τώρα κρατάω αυτά τα μικρά ποδαράκια στο χέρι μου. Είναι η ώρα που το μωρό νυστάζει και θέλει μόνο μαμά.. Μικρά μου ποδαράκια..Παγώνω το χρόνο σε μια φωτογραφία.. Μεγαλώνουν.. και δεν θα χωράνε στο χέρι μου σε λίγο καιρό.



Χριστός Ανέστη. Χρόνια πολλά σας εύχομαι. Η χαρά της Ανάστασης  να γεμίσει τις καρδιές μας αγάπη. Μόνο αυτό μετράει.  Μόνο αυτό μένει στο τέλος.Υγεία και του χρόνου!!

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Είναι έρωτας.

Θεσσαλονίκη. Θάλασσα.
Λατρεύω την πόλη μου. Είναι αυτό που λένε. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Εγώ θα προσθέσω και με κάθε ματιά. Με όλες. Από κάθε σημείο. Από τα κάστρα .Από την Περαία. Από τον λευκό πύργο επάνω. Από τη μονή Βλαττάδων. Από τον όσιο Δαυίδ. Από τον κέδρινο λόφο. Περπατώντας στη παραλία...

Λατρεύω τη Θάλασσα της Θεσσαλονίκης. Μ' αρέσει να βλέπω τα καράβια μέσα στη θάλασσα να περιμένουν να μπουν στο λιμάνι. Ο μπαμπάς μου δούλευε στο λιμάνι. Κάθε φορά που βλέπαμε ένα καράβι στη θάλασσα καθώς κάναμε βόλτα στην παραλία, μου εξηγούσε τα πάντα. Και τώρα θα το έκανε. Αλλα δεν περπατάμε πλέον μαζί στην παραλία. Ούτε πάμε για ποδήλατο. Λίγο η καθημερινότητα, λίγο η απόσταση...

Αγαπάει να μιλάει για το λιμάνι του και εγώ αγαπώ να τον ακούω..Πολλές φορές, όσο δούλευε εκεί ακόμη, έπαιρνα το ποδήλατό μου από την Κηφισιά  και πήγαινα μέχρι το λιμάνι και τον συναντούσα. Με πήγαινε μέχρι μέσα στις προβλήτες. Μπροστά στη θάλασσα. Μπροστά στα καράβια. Άλλη θέα από κει η Πόλη μας. Μοναδική. Μοναχική. Αυτή η ηρεμία από εκείνο το σημείο μου άδειαζε το μυαλό μου από κάθε σκέψη.

 Άλλες φορές πηγαίναμε μαζί με τα ποδήλατα, οι  δυο μας στην παραλία, και πάντα καταλήγαμε στο λιμάνι ,να μιλάμε για τα καράβια. Πάντα με την φωτογραφική μαζί μου να βγάζω φωτογραφίες. Ηλιοβασιλέματα, γερανούς, τη θάλασσα, τα καράβια. Τόσο πολύ το αγαπώ το λιμάνι.
Για πολλά χρόνια πήγαινα στο Φεστιβάλ  κινηματογράφου στην προβλήτα την πρώτη.  Καθόμουν ώρες ολόκληρες, βλέποντας ταινίες. Απόλαυσα πολλά ηλιοβασιλέματα δίπλα στα καράβια εκείνες τις μέρες.
Στο μουσείο φωτογραφίας Θεσσαλονίκης ερωτεύτηκα για πρώτη φορά.. τη φωτογραφία. Και από τότε πέρασα όλα μου τα φοιτητικά χρόνια με μια φωτογραφική περασμένη στο λαιμό.
Πολλά μεσημέρια μετά το μάθημα στη σχολή κατέβαινα από Καμάρα  και πήγαινα μέσω παραλίας στην Κηφισιά με τα πόδια. Κάθε φορά κάτι διαφορετικό. Κάθε φωτογραφία μου θυμίζει την στιγμή  που τραβήχτηκε. Τις θυμάμαι όλες τις στιγμούλες και κι ας είναι πολλές κι ας μοιάζουν μεταξύ τους .

Το λιμάνι ήταν και πάλι αντικείμενο μελέτης στην πτυχιακή μου. Ήταν η ευκαιρία που έψαχνα να μάθω επιπλέον πράγματα για αυτό.

Ηλιοβασίλεμα. Όταν το πετύχω νιώθω ξανά πως είμαι πάνω στο ποδήλατο, μέσα στο λιμάνι και βλέπω το φως πίσω από τους γερανούς, την ώρα που νυχτώνει.. Σαν να άναψαν κάποιοι φωτιά και να κάνουν γιορτή γύρω της, δίπλα στη θάλασσα ,την ίδια στιγμή που αν κοιτάξεις απ' την άλλη μεριά η πόλη ετοιμάζεται για ύπνο....

Μιλάμε για έρωτα .Όχι αστεία...














Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

τυροπιτάκια με σουσάμι

τυροπιτάκια με σουσάμι πανεύκολα και με λίγα υλικά

Υλικά

1 φλιτζάνι γάλα
1/4 φλιτζανιού λάδι
2 κουτ,γλυκού μπέικιν
4 φλιτζάνια αλεύρι γοχ. ώστε να φτιάξουμε ένα μαλακό ζυμαράκι


Γέμιση

150γρ φέτα
1 αυγό
λίγη ρίγανη
μια πρέζα πιπέρι μαύρο


Εκτέλεση

Σε μια κούπα ανακατεύουμε το γάλα με το λάδι και το μπέικιν και προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι μέχρι να γίνει το ζυμαράκι. 
Το ζυμώνουμε για λίγο και το αφήνουμε μέχρι να φτιάξουμε την γέμιση.
Σε μια κούπα χτυπάμε το αυγό και το ανακατεύουμε με τη φέτα, το πιπέρι και τη ρίγανη.

φτιάχνουμε τα πιτάκια και αλείφουμε με αυγό. πασπαλίζουμε με σουσάμι και ψήνουμε στους 170 για 15-20 λεπτά

υλικά για 15 τυροπιτάκια






Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Στο άλλο μου μισό

Σε λατρεύω.
Για όλα τα όνειρα που κάνουμε μαζί.
Για όλα τα σχεδια που κάνουμε για τα σαββατοκυριακα.
Για όλα τα πράγματα που κάνουμε παρέα.
Για τις αγκαλιές σου, που είναι θεραπευτικές, αναγκαίες.
Για τις λύσεις που βρίσκεις σε όλα μου τα προβλήματα.
Γιατί με προσέχεις μην κρυώσω.
Γιατί μου φέρνεις νερό να πιω συνέχεια,χωρίς να στο ζητήσω..
Γιατί με κάνεις και γελάω..😀😁
Γιατί με σκεπάζεις κάθε πρωί. Γιατί καταλαβαινομαστε.
Γιατί πάντα έχουμε τόσα να πούμε.
Για την δύναμη που μπορείς να μου δώσεις.
Για την κατανόηση και στήριξη σου σε όλα.
Για όλες τις μικρές λεπτομέρειες που νοιάζεσαι.

Για τον γιο μας που κοιμάται ήρεμος στην αγκαλιά μου αυτή τη στιγμή, αυτό το λατρεμένο ανοιξιάτικο απόγευμα. Για αυτά και άλλα τόσα .
Για όλα όσα είσαι..σε λατρεύω..
💓💕💖💟💝💑