Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Φωτογραφίζω απο το Α εως το Ω

Μία υπέροχη φωτογραφική πρόσκληση από το Δελφινακι ήταν για μένα ένα ωραίο παιχνίδι,πολύ διασκεδαστικό.Το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό από κάθε γράμμα της ΑΒ. Πολλές λέξεις και σκέψεις!!
Να λοιπόν οι δικές μου φωτογραφίες!Α . Άλμπουμ φωτογραφιών.
Από το γάμο και τη βάφτιση του Δημήτρη .Άλμπουμ ψηφιακά αλλά και άλμπουμ που σιγά σιγά γεμίζω μόνη μου Β. Βάζα.πολλα βάζα κ βαζακια για καφέ μπαχαρικά κλπ κλπ

Γ.  Γέλιο.το γέλιο του Δημήτρη.το πιο αγαπημένο μου γέλιο.με τα μικρά δοντακια να φαίνονται μπροστά

Δ. Δημήτρης!!! 
Ε. Ελιές. Που φτιάχνει κάθε χρόνο ο μπαμπάς μου. Μικρές αλλά νόστιμες. Ζ. Ζώνη. Η ζώνη που φοράω πιο συχνά!

Η. Ήλιος.
Θ.  Αυτό που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η θήκη του κινητού μου!! Ι. εδω δυσκολευτηκα αρκετά μέχρι που έπεσε το μάτι μου στο αλογάκι ή αλλιώς ίππος!! Το αλογάκι που είχε η αδερφή μου για μπομπονιέρα στη βάφτιση του ανιψιού μου.


Κ. Κουρτίνα..μια την τραβάω, μια τη μαζεύω. Μαρεσει πολύ αν κ απλή.
Λ. Το λαμπατερ. Που έχω στο κομοδίνο μου κ μου το έδωσε η αδερφή μου. Μ. Μπάλε…
Πρόσφατες αναρτήσεις

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.







Καφεδακος απογευματινος

Πίνω τον καφέ μου σήμερα ,απόγευμα μετά από πολύ καιρό γιατί τις τελευταίες εβδομάδες τέτοια ώρα ήμουν στην δουλειά.
Τώρα έχω στην αγκαλιά μου τον Δημήτρη και πίνω τον καφέ μου στην απόλυτη ησυχία...όσο θα κοιμάται ακόμη.
Εχω φτιάξει και ένα αλμυρό κέικ με κασέρι και μύρισε τόσο έντονα... Ανυπομονώ να ψηθεί.
Μαρεσουν αυτά τα ήσυχα απόγευμα γιατί προλαβαίνω να ξεκουραστώ και να αποβάλλω την ένταση της δουλειάς.
Λίγος χρόνος για μένα για να ηρεμήσει το μυαλό και να μπει σε μια τάξη. Πόσο απαραίτητο είναι και πόσο σπάνιο. Και δε χρειάζεται πολύ. Μισή ώρα ολοδικη μου και μετά γίνομαι άλλος άνθρωπος. Χαμογελαω και βλέπω το χαμόγελο μου στα μάτια του Δημήτρη που με κοιτάζει. Παίζω μαζί του,όπως εκείνος παίζει και το απολαμβάνω το ίδιο.

Μμμμμμμμ.. μύριζει όλο το σπίτι.Πρεπει να είναι έτοιμο. Θα σας ετοιμάσω και συνταγουλα με φωτογραφίες.
Καλό απόγευμα!!

Καλη χρονιά

Καλή χρονιά σας εύχομαι με υγεία κ ευτυχία.
Πέρασαν ήδη 10 μέρες στο νέο έτος.Μολις πήρα το πρώτο μου ρεπό και βρήκα λίγο χρόνο για να χαλαρώσω.
Πέρασαν και αυτές οι γιορτές γρήγορα γρήγορα. Ειδικά εάν δουλεύεις περνούν νεράκι οι μέρες. Ομορφα και οικογένειακα. Ο Δημήτρης τις χάρηκε αν και ακόμη δεν καταλαβαίνει και πολλά άλλα χαζευε το δεντράκι και  γενικά όλα τα λαμπάκια που αναβοσβηναν μέσα κ έξω από το σπίτι.
Στήθηκε και ένα χριστουγεννιάτικο πάρκο στην κεντρική πλατεία και ήταν τόσο ωραία. Ο Δημήτρης ενθουσιάστηκε και δεν ήθελε να φύγουμε. Και εγώ εντυπωσιαστηκα γιατί ήταν φανταστικά κ δεν περίμενα σε μια συνοικία  της Θεσσαλονίκης να υπάρχει κάτι τέτοιο την ίδια στιγμή που στην Αριστοτέλους δεν είχε τίποτα αξιόλογο. Ελπίζω να το κρατήσουν και του χρόνου..Απλά υπέροχο.Τώρα κοιμάται στην αγκαλιά μου κ με κρατάει σφιχτά απο τη μπλουζα.Απεναντι βλέπω να αναβοσβηναν κάποια λαμπακια που ακόμη δεν τα φύλαξαν για του χρόνου..  Παγώνω τον χρόνο..Λίγο ακόμη Χριστούγεννα λίγη ακόμη αγκαλιά…

Καλες γιορτες

Η μερα μας σημερα ξεκινησε νωρις.Αν κ ενιωθα λιγο αδιαθετη σηκωθηκα εφοσον ξυπνησε ο Δημητρης. Καλοδιαθετος και ορεξατος για γελακια κ αταξιες.Λιγο πριν φυγει ο Κωστας για τη δουλειά. Μια ευκαιρια για αγκαλιστες με τον μπαμπα του.
Εγω σημερα δουλευω πιο αργα και εφοσον ξανακοιμηθηκε μετα απο λιγο ο Δημητρης βρηκα την ευκαιρια να πιω τον καφε μου ζεστο!! Δεν ξερω για ποση ωρα ακόμη θα απολαμβανω την απολυτη ησυχια. Ο μονος ηχος ειναι του ρολογιου που ενοχλει τον κωστα και το βγαλαμε στο χωλ να μην το ακουμε τη νυχτα.
Τικ τακ τικ τακ και περνανε τα δευτερολεπτα ..Πρεπει να παω να ετοιμαστω..πρεπει να κανω λιστα με τα ψωνια απο το μαγαζί ..να πλυνω τα ποτηρια...να..Βλεπω το δεντρακι μας το μικρο που στολισαμε κ φετος. Εχει λιγα λαμπακια , ακριβως για το μεγεθος του. Και ειναι ψηλα στον μπουφε.
Σκεφτομαι του χρονου να παρουμε μεγαλο δεντρο.Να χωρανε τα δωρα κ η φατνη απο κατω, να το ευχαριστηθει κ ο μικρος που θα αρχισει να καταλαβαίνει περισσοτερο. Για την ωρα ακουει την διαφημιση του τ…

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…