μαμακουλα

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Κυριακάτικη μελαγχολία

Συνήθως τις Κυριακές τρώμε με τους γονείς μου. Από χθες όμως ο Δημήτρης είναι λίγο αρρωστούλης και δεν κοιμηθήκαμε καλά, επομένως μείναμε σπίτι για να γίνει το ζουζούνι λίγο καλύτερα..
Ευτυχώς είναι κεφάτος και αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά γιατί όλη τη νύχτα στιφογυρνουσα δίπλα του κάνοντας αρνητικές σκέψεις. Ήταν πράγματι πολύ ταλαιπωρημένος. Είναι και ο καιρός βροχερός και όλα μαζί με ρίξανε λίγο ψυχολογικά.

Περιμένουμε και από στιγμή σε στιγμή να γεννήσει η αδερφή μου και είμαστε οικογενειακώς σε αναμμένα κάρβουνα. Χτυπάει τηλέφωνο για την γιορτή του Κώστα και πεταγόμαστε μήπως έχουμε νέα από την αδερφή μου!. Κάνουμε συνεχώς όλοι πιθανά σενάρια για το πότε θα γεννήσει.. Ουφ!
Λες σήμερα; Λες αύριο;
Τώρα κοιμάται το μωρό μας. Ελπίζω να ξυπνήσει με χαμόγελο!

Ας πιούμε μέχρι τότε ένα καφεδάκι μαζί με λίγο κέικ από τα χεράκια μου!!

αφιερωμένο στην ηλιαχτίδα της ζωής μου αυτό το βροχερό απογευμα

Καλό απόγευμα!


Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Χρόνια πολλά

Η γιορτή  της μητέρας ξημερώνει αύριο.. Αυτές τις μέρες είμαι  ιδιαίτερα ευσυγκίνητη.
Και λόγω της γιορτής ,που φέτος γιορτάζω και εγώ για πρώτη φορά ,αλλά και γιατί άκουσα σήμερα το Μαμά από τα πιο όμορφα χειλάκια , και με την πιο τρυφερή και γλυκιά φωνούλα.
Το είπε ξεκάθαρα. Μαμαμαμαμαμαμα...και δε σταματούσε. Έλιωσα. συγκινήθηκα...

Ο πιο σημαντικός ρόλος στη ζωή μου. Τα πιο μεγάλα συναισθήματα. Τα δάκρυα.. Η συγκίνηση και όλοι οι φόβοι μαζί.  Η καρδιά μου, έξω από το σώμα μου. Οι προσευχές και οι ευχές.
Καλό ξημέρωμα καρδουλη μου. Σε ευχαριστώ  που είμαι η Μαμά σου. Σε λατρεύω.




Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Δημήτρης

Πέρασε και η μέρα της βάφτισης. Τώρα κοιμάται  στην αγκαλιά μου. Και σκέφτομαι ότι αυτό είναι το νόημα της ζωής. Αυτές οι στιγμές. Η ηρεμία που νιώθω όταν έρχεται αυτή η ώρα, που αποκοιμιέται στην αγκαλιά μου θηλάζοντας, δεν υπάρχει πουθενά άλλου. Κάθε νύχτα ένα κλικ μεγαλύτερος. Αυτη τη στιγμή  η καρδιά μου υπερχειλίζει από λατρεία και τα μάτια μου από δάκρυα. 
Θυμάμαι την ήμερα που έσπασαν τα νερά. Δεν φοβήθηκα, δεν αγχώθηκα. Τίποτα άλλο δεν ένιωσα, παρά  μόνο απέραντη συγκίνηση. Τόσο πολύ που δεν μπορούσα να πω λέξη. 

Συγκίνηση νιώθω κ τώρα, που βαφτίστηκε το καρδουλακι μας. Πω πω!! Πως περνάει ο καιρός,  αλλά τα συναισθήματα μένουν ίδια. Κάθε φορά που τον κρατώ στην αγκαλιά μου και αυτός κοιμάται. Κάθε φορά που τον αφήνω στο κρεβάτι του και σε λίγα λεπτά νιώθω να λείπει  αφόρητα από την αγκαλιά μου.
Αυτές οι στιγμουλες, οι μεγάλες στιγμές για μένα, η δύναμη μου.

Σε λένε Δημήτρη ψυχή μου... Να σε χαιρόμαστε. Να σε γεμίζουμε χαρές..Να γελάς πάντα δυνατά και να μας κάνεις να ανατριχιαζουμε από ευτυχία.


Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Ψυχουλακι μου..

Λατρευω που ακόμη μπορώ και τον κραταω με το ένα χέρι παραμασχαλα.Αυτός τεντωνει τα ποδαρακια και κρατάει το χέρι μου με τα δυό χερακια σφιχτα.Βγαζει χαρουμενες φωνουλες. Το πρώτο δοντακι μεγαλώνει  και άρχισε  να φαίνεται καθαρά πλέον όταν γελαει. Λατρευω τα μάτια του οταν με κοιταζει ενθουσιασμενος κυρίως αν έχει ώρα να με δει. Σαν να έχει να με δει χρόνια. Και εγώ έτσι νιωθω. Κάθε λεπτό μακρυά του αιώνας.Δεν θέλω να τον αφησω ούτε λεπτό.
Τις νύχτες ξυπναει κ με ψάχνει, κλαιγοντας ,με κλειστά μάτια, σηκωνεται κ κάθεται. Προσπαθεί ακόμη κ να περπατησει στο κρεβάτι.Μες τη νύχτα κι τη νυστα..

Πηρα ακόμη  λίγο χρόνο αδειας. Αυριο βαφτιζεται και τρεχαμε για τις τελευταίες ετοιμασιες, εδώ και  μερες.Το φαλακρο- μωρό  μας θα αποκτήσει κ επίσημα πλέον όνομα..!!!!!
Τώρα κοιμάται δίπλα μου ηρεμος. Ευχομαι πάντα στη ζωή του ετσι ηρεμος να κοιμάται. Καθε βράδυ.

Ξημερωνει μεγάλη μέρα !! Σημαντική για εμάς..

Καλο βράδυ!