Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταγόνες βροχής






 Σταγόνες βροχής ... μοιάζουν με δάκρυα.

 Δάκρυα χαράς, συγκίνησης , πόνου, αγωνίας , φόβου. Δάκρυα αγάπης . Να κλαις από φόβο για αυτούς που αγαπάς. Να πονάει η καρδία σου από φόβο μην πληγωθούν. Να ξενυχτάς τα βράδια για να ακούς αναπνοές και να κόβεται η δική σου για λίγο. Και τα μάτια να θαμπώνουν μπροστά  στην τόση ομορφιά που κρύβει η αγάπη. Μπροστά στην τόση αγάπη που κρύβει η ψυχή  και που δεν ξέρεις ως που μπορεί να φτάσει.. ως που άραγε;

Ας αφήσουμε τα δάκρυα ελεύθερα να κυλήσουν. Ξεδιάντροπα, ελεύθερα. Να γίνουν λόγια, να εκφράσουμε αυτά που δε ξέρουμε να πούμε. Να ελευθερωθούμε από όσα νιώθουμε και μετά, όταν πλέον αυτά θα έχουν στεγνώσει θα είναι σαν να ειπώθηκαν όσα είχαμε κρύψει μέσα μας.

Όταν κάποιες μέρες και νύχτες όλα μας φαίνονται θαμπά να μην ξεχνάμε  πόση ομορφιά φανερώνεται μετά..
πίσω από τις σταγόνες της βροχής υπάρχει πάντα κάτι ονειρεμένα Όμορφο.

Σχόλια

Ο χρήστης Ελένη B είπε…
Αχ αυτά τα δάκρυα μας!! Ποσα λένε!!! πόσο κρύβουν!! Αγαπημένα δάκρυα!!
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες τις σκέψεις σου μαζί μας!!!! να αμς ξανάρθεις!!!!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Εγω σε ευχαριστω!! Θα σας ερχομαι,εννοειται!!Θα στο ξαναπω!!!ΥΠΕΡΟΧΗ φωτογραφια!!ευχαριστω
Ο χρήστης Toula- lol moms είπε…
Να κλαις απο φόβο για αυτούς που αγαπάς! Πολυ όμορφα λόγια! Συγχαρητήρια για το κείμενο σου.
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
ευχαριστω πολυ!!! :-)
Ο χρήστης My Little Cosy World είπε…
Τι γλυκια παρομοίωση των δακρύων, τι όμορφο κείμενο! Καλημέρα...
Σωτηρθα
www.mylittleworld.gr
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
καλημερα Σωτηρια!!!σε ευχαριστω πολυ!!
Ο χρήστης Memaria είπε…
"Και τα μάτια να θαμπώνουν μπροστά στην τόση ομορφιά που κρύβει η αγάπη."
Πόση ομορφιά κρύβουν και τα λόγια σου!
Καλό ξημέρωμα!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
σε ευχαριστω πολυ πολυ!!! καλό ξημέρωμα :-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καλες γιορτες

Η μερα μας σημερα ξεκινησε νωρις.Αν κ ενιωθα λιγο αδιαθετη σηκωθηκα εφοσον ξυπνησε ο Δημητρης. Καλοδιαθετος και ορεξατος για γελακια κ αταξιες.Λιγο πριν φυγει ο Κωστας για τη δουλειά. Μια ευκαιρια για αγκαλιστες με τον μπαμπα του.
Εγω σημερα δουλευω πιο αργα και εφοσον ξανακοιμηθηκε μετα απο λιγο ο Δημητρης βρηκα την ευκαιρια να πιω τον καφε μου ζεστο!! Δεν ξερω για ποση ωρα ακόμη θα απολαμβανω την απολυτη ησυχια. Ο μονος ηχος ειναι του ρολογιου που ενοχλει τον κωστα και το βγαλαμε στο χωλ να μην το ακουμε τη νυχτα.
Τικ τακ τικ τακ και περνανε τα δευτερολεπτα ..Πρεπει να παω να ετοιμαστω..πρεπει να κανω λιστα με τα ψωνια απο το μαγαζί ..να πλυνω τα ποτηρια...να..Βλεπω το δεντρακι μας το μικρο που στολισαμε κ φετος. Εχει λιγα λαμπακια , ακριβως για το μεγεθος του. Και ειναι ψηλα στον μπουφε.
Σκεφτομαι του χρονου να παρουμε μεγαλο δεντρο.Να χωρανε τα δωρα κ η φατνη απο κατω, να το ευχαριστηθει κ ο μικρος που θα αρχισει να καταλαβαίνει περισσοτερο. Για την ωρα ακουει την διαφημιση του τ…

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…