Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα πρέπει που δεν θα έπρεπε να λέγονται

Αναρωτιέμαι ποιος έχει βγάλει αυτούς τους "κανόνες" και τα πρέπει σχετικά με την ανατροφή των παιδιών. Κανόνες που μόνο άγχος και κούραση προκαλούν στους νέους γονείς. Όσο και να θες να κλείσεις τα αυτιά σου,όλο και κάτι θα σε επηρεάσει και θα μπεις στο τρυπακι ν 'αναρωτιέσαι;;Μήπως κάνω κάτι λάθος;

Αυτές τις μέρες  έγινε η αλλαγή στον ύπνο του μωρού. Από το πορτ μπεμπέ στην κούνια του. Επειδή όμως  δεν χωράει με τίποτα στη κρεβατοκαμαρα αναγκαστικά είναι  στο δωμάτιο  του. Δεν γινόταν  με τίποτα  να τον αφήσω μόνο του,σ ένα καινούριο  χώρο και εγώ να κοιμάμαι ήσυχη. Απλά δεν γινόταν ..
Τρίτη νύχτα απόψε στο παιδικό, μαζί με τον καρδουλη.
Έχω ήδη ακούσει αρκετά. Ότι πρέπει να μάθει μόνος του να κοιμάται, ότι πρέπει να επιστρέψω στο κρεβάτι μου κ΄ εγώ. Ότι το έχω κακομάθει..ότι πρέπει να βάλω το κάγκελο στην κούνια και να φύγω..

Πόσες φορές οι ίδιες ατάκες σε τόσο λίγες μέρες.
Πρέπει να μάθει μόνος του. Δεν ξέρω για πιο λόγο πρέπει να αφήσω ένα μωρό μόνο του από τη στιγμή που ούτε εγώ θα ήθελα να κοιμάμαι μόνη μου. Κακομαθαινει ένα μωρό επειδή ζητάει τη μαμά του και αυτή ανταποκρίνεται; ;

Θα πάρω το μωρό μου αγκαλιά όλη τη νύχτα. Να μεγαλώσει μέσα σε αυτήν. Να ξέρει ότι θα υπάρχει και μέρα αλλά και νύχτα εκεί για αυτόν.
Κλείνω λοιπόν, τα αυτιά μου και δεν ακούω κανέναν παρά μόνο του κλάμα του, που ξύπνησε και θέλει τη μαμά του..

Καλό βράδυ.

όλα για το χαμόγελό σου



Σχόλια

Ο χρήστης Ελπίδα - two boys and hope είπε…
Να μην ακους τα πρέπει των αλλων Γιάννα μου.. Τα μωρα θελουν τη μανουλα τους. Να κανεις οπως νιωθεις.. Αυτο ειναι το καλυτερο για το παιδακι σου.
Ο χρήστης Inventivemommy είπε…
Κάνε αυτό που νομίζεις εσύ καλό για το παιδί σου και κλείσε τα αυτιά σου στους υπόλοιπους. Και σου το λέω εγώ που ο γιος μου 6 χρονών δεν κοιμάται μόνος του παρά ελάχιστες φορές.
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
αυτό θα κάνω κορίτσια!!!όσο με χρειάζεται θα 'μαι δίπλα του. γιαυτό είμαστε. απλά κάποιοι δεν το καταλαβαινουν και λένε διάφορα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

Καλό Φθινόπωρο!!

Μπήκε και ο Σεπτέμβρης!!!Τόσο γρήγορα που ακόμη δεν το κατάλαβα!! Έχω τόσο καιρό να γράψω!! Και αυτό γιατί εδώ και 1 μήνα περίπου ο Δημητράκης περπάτησε και εγώ τον κυνηγάω όλη μέρα ή αυτός εμένα.!! Γενικά το πρόγραμμα έχει παιχνίδι και πολύ κυνηγητό. Δε λείπουν οι πτώσεις φυσικά και οι αταξίες. Οπότε όπως καταλάβατε... Καθόλου χρόνος να καθίσω και εγώ λίγο στο pc.
Όταν κοιμηθεί, που θα είναι για ελάχιστη ώρα, θα τρέχω να καθαρίσω , να μαγειρέψω ή να βάλω καποιο πλυντήριο που πάντα θα είναι γεμάτο και θα με περιμένει.

Προσπαθώ να προσαρμοστώ και με το νέο μου πρόγραμμα, καθώς απο 1-9 επέστρεψα και στην δουλειά μετά από τόσο καιρό που είχα άδεια επιπλέον της κανονικής μου λόγω της επέμβασης του Δημήτρη...Που θα πάει θα βρεθεί ένας ρυθμός και θα προσαρμοστούμε όλοι και επιτέλους να ηρεμήσουμε και να βρούμε και λίγο χρόνο να χαλαρώσουμε.

Το θετικό είναι ότι μέχρι τώρα ο Δημήτρης καλοπερνάει με τους παππούδες όσο λείπω στη δουλειά και αυτό με κάνει χαρούμενη και ήρεμη, γιατί το είχα μεγά…