Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ενα χερακι μικρο με πολυ δυναμη

Ένα χεράκι μικρό με χαϊδεύει απαλά ξανά και ξανά στον ώμο..Είμαστε επιτέλους σπίτι.
Αυτές οι μέρες είχαν πολύ κλάμα και ταλαιπωρία για το μικρό μας. Πολύ άγχος για εμάς και στεναχώρια.

Εγώ ξαπλωμένη δίπλα του να τον θηλάζω και αυτός να κοιμάται ήρεμος. Με το χεράκι του να με χαϊδεύει.. Όλη νύχτα με χάιδευε.Μου το είπε ο Κώστας που καθόταν τα προηγούμενα βράδια δίπλα στο κρεβάτι στην κλινική και μας παρακολουθούσε. Πρόσεχε το μικρό μας. Έπρεπε να είναι ήρεμος και να μην τραβήξει τον καθετήρα. Όσο εγώ τον είχα στην αγκαλιά μου, να με νιώθει και να ηρεμεί.
 Παρ όλη την ταλαιπωρία και το κλάμα που έριξε αυτή την εβδομάδα, χαιρετούσε όλο τον κόσμο στην κλινική και γελούσε φωναχτά στα παιδάκια.

Πως μπορείς να περιορίσεις σε ακινησία ένα μωράκι; Να μην γυρνάει , να μην κάθεται να μην στέκεται;  Να μην τραβήξει τον καθετήρα και να μην σταθεί στα πόδια του εφόσον είχε ορό από το ποδαράκι; Ειδικά για ένα υπερκινητικό μωρό. Και μ όλα αυτά τα "αξεσουάρ"πάνω του  να τον κρατάμε αγκαλιά και να περπατάμε στον διάδρομο και αυτός να χαιρετάει όλους και να γελάει. Γυμνός με τον καθετήρα και τον ορό!! Εύχομαι το γέλιο, να μην λείψει ποτέ από το προσωπάκι του. Απ όλη αυτή την ιστορία πήραμε και εμείς ένα μάθημα. Να μην γκρινιάζουμε για ανούσια πράγματα. Δεν δικαιούμαστε να γκρινιάζουμε..Εφόσον ένα τόσο μικρο μωράκι κατάφερε με τόση μεγάλη ταλαιπωρία που τράβηξε να γελάει δυνατά, όλοι μπορούμε να γελάμε και να προσπερνάμε τα μικροπροβληματα της καθημερινοτητας με χαμόγελο.

Τώρα επιτέλους σπίτι. Με τα παιχνίδια του.
Αναρρώνει. Χαμογελάει και προσπαθεί να περπατήσει. Σε 2 μέρες θα γίνει ενός! !!

Μέσα σε όλα αυτά  μετακομιζουμε. Το σπίτι μοιάζει με αποθήκη από τα κουτιά και για άλλη μια φορά πέσανε όλα μαζί. Εγχείριση ,μετακόμιση και τα πρώτα γενεθλια. Θέλουμε να του κάνουμε ένα μικρο πάρτι οικογενειακό. Χωρίς κάποιο θέμα. Λίγα μπαλόνια μια ωραία τούρτα.

Ελπίζω όλα να πάνε καλά και να ηρεμήσουμε από όλο αυτό τον πανικό και το κυριότερο από όλα ο Δημήτρης μας να είναι καλά και πάντα χαμογελαστός! Με αυτό  το γέλιο που δίνει δύναμη.

Μας εμειναν και 2 αναμνηστικα επισης.. Μια κουδουνιστρα που μας χαρισε ενα παιδακι για να μην κλαιμε και το ναρθηκακι που ειχε αρχικα στο χερακι.









Σχόλια

Ο χρήστης YiannaM Panou είπε…
Περαστικά στο μικρούλι! Όλα καλά θα πάνε! Να κάνετε το πάρτι σας όπως και να έχει. Γέμισε το σπίτι μπαλόνια και μια τούρτα είναι παραπάνω από αρκετά! Σας φιλώ γλυκά! Υ
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Ευχαριστω πολυ Γιαννα μου.!! πολλα φιλακια!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φωτογραφίζω απο το Α εως το Ω

Μία υπέροχη φωτογραφική πρόσκληση από το Δελφινακι ήταν για μένα ένα ωραίο παιχνίδι,πολύ διασκεδαστικό.Το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό από κάθε γράμμα της ΑΒ. Πολλές λέξεις και σκέψεις!!
Να λοιπόν οι δικές μου φωτογραφίες!Α . Άλμπουμ φωτογραφιών.
Από το γάμο και τη βάφτιση του Δημήτρη .Άλμπουμ ψηφιακά αλλά και άλμπουμ που σιγά σιγά γεμίζω μόνη μου Β. Βάζα.πολλα βάζα κ βαζακια για καφέ μπαχαρικά κλπ κλπ

Γ.  Γέλιο.το γέλιο του Δημήτρη.το πιο αγαπημένο μου γέλιο.με τα μικρά δοντακια να φαίνονται μπροστά

Δ. Δημήτρης!!! 
Ε. Ελιές. Που φτιάχνει κάθε χρόνο ο μπαμπάς μου. Μικρές αλλά νόστιμες. Ζ. Ζώνη. Η ζώνη που φοράω πιο συχνά!

Η. Ήλιος.
Θ.  Αυτό που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η θήκη του κινητού μου!! Ι. εδω δυσκολευτηκα αρκετά μέχρι που έπεσε το μάτι μου στο αλογάκι ή αλλιώς ίππος!! Το αλογάκι που είχε η αδερφή μου για μπομπονιέρα στη βάφτιση του ανιψιού μου.


Κ. Κουρτίνα..μια την τραβάω, μια τη μαζεύω. Μαρεσει πολύ αν κ απλή.
Λ. Το λαμπατερ. Που έχω στο κομοδίνο μου κ μου το έδωσε η αδερφή μου. Μ. Μπάλε…

Είναι έρωτας.

Θεσσαλονίκη. Θάλασσα.
Λατρεύω την πόλη μου. Είναι αυτό που λένε. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Εγώ θα προσθέσω και με κάθε ματιά. Με όλες. Από κάθε σημείο. Από τα κάστρα .Από την Περαία. Από τον λευκό πύργο επάνω. Από τη μονή Βλαττάδων. Από τον όσιο Δαυίδ. Από τον κέδρινο λόφο. Περπατώντας στη παραλία...
Λατρεύω τη Θάλασσα της Θεσσαλονίκης. Μ' αρέσει να βλέπω τα καράβια μέσα στη θάλασσα να περιμένουν να μπουν στο λιμάνι. Ο μπαμπάς μου δούλευε στο λιμάνι. Κάθε φορά που βλέπαμε ένα καράβι στη θάλασσα καθώς κάναμε βόλτα στην παραλία, μου εξηγούσε τα πάντα. Και τώρα θα το έκανε. Αλλα δεν περπατάμε πλέον μαζί στην παραλία. Ούτε πάμε για ποδήλατο. Λίγο η καθημερινότητα, λίγο η απόσταση...
Αγαπάει να μιλάει για το λιμάνι του και εγώ αγαπώ να τον ακούω..Πολλές φορές, όσο δούλευε εκεί ακόμη, έπαιρνα το ποδήλατό μου από την Κηφισιά  και πήγαινα μέχρι το λιμάνι και τον συναντούσα. Με πήγαινε μέχρι μέσα στις προβλήτες. Μπροστά στη θάλασσα. Μπροστά στα καράβια. Άλλη θέα από κει η Πόλη μας. Μοναδ…

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.